Youtuber worden? Dat lijkt gemakkelijker te gaan als je sociaal niet geaccepteerd bent.



De opkomst van Youtube gaf ons sterren zoals Enzo Knol, Pewdiepie en Tyler Oakley. En wanneer je inzoomt op deze mensen, valt er een grote gelijkenis tussen velen van hen te ontdekken. Ze waren vroeger allemaal Losers. 

Hier kom je vooral achter door een verplicht nummer op elk youtubekanaal: een draw my life video. Dit is een video die kan worden gezien als een korte biografie ( de meeste YT'ers zijn rond de twintig, dus met 10 minuten is meestal wel het belangrijkste vertelt).

De bedoeling van zo'n video is, om onder begeleiding van hun eigen vertellende stem, aan de hand van eigen gemaakte tekeningetjes hun weg naar het punt waar ze nu zijn ( YouTube ster).

Bij de meeste YT"ers zit er een bepaald patroon in deze populaire filmpjes. Aan het begin van de video vertellen ze eerst wanneer ze geboren zijn. En daarna is het natuurlijk maar net wat je hebt meegemaakt wat de rest van het filmpje bepaald. Voorbeelden van gebeurtenissen die vaak worden genoemd zijn:

- gescheiden ouders
- ze worden gepest
- ze worden niet geaccepteerd

        
hier legt Pewdiepie in zijn draw my life uit dat hij nergens meer om gaf en zich afsloot van vrienden, familie etc etc

                                                                                                                                                             
                          
                 Hier vertelt Joe Sugg dat hij op school altijd het kind was waar niemand mee wilde praten 

Boodschap is altijd: mijn leven zoog best wel hard ballen voordat ik tot dit punt in mijn leven kwam. De vervelende gebeurtenissen in de levens van onze internetsterren hebben altijd een negatief gevolg voor hun levens.

 Meestal sluiten ze zich sociaal helemaal af van de buitenwereld, en brengen ze 90% van hun tijd door in hun kamer. Sommigen raken gameverslaafd ( de gameyoutbers), en andere weten gewoonweg niet meer waar ze het moeten zoeken, en klooien maar wat rond op het internet.

Maar dan is het tijd voor dé grote omkeer in hun tot dan toe miezerige leventjes: Youtube komt om de hoek kijken:


De jongens die goed kunnen gamen gooien hun gespeel op het internet en krijgen views, wat vervolgens resulteert in : geld, vrienden, eigenwaarde, bekendheid, soms een mooie vriendin . Kortom: een leven.

De ( veelal) meisjes die eerst nog onder de acne zaten, besluiten voor de grap zichzelf maar eens te filmen als zij hun make-up opdoen in de spiegel. Hetzelfde effect als bij hun mannelijke evenknieën vind plaats. En dat allemaal dankzij Youtube.

Daarom de volgende theorie die wat mij betreft op het gros van de Youtubers van toepassing is:

Op het moment dat jij sociaal een nobody bent, maakt het in zekere zin toch al niks meer uit of je jezelf nu wel of niet voor gek zet in je filmpjes door hard te schreeuwen of rare dingen te doen.

En het mooie is ook nog eens: ze hebben er meestal ook nog eens ziek veel tijd voor, want: hun leven was in een soort van impasse beland na de vervelende gebeurtenis. Dus voor mensen die niks te verliezen hebben, ergens door geobsedeerd zijn, en hier ook nog eens goed in zijn, voelt youtube als een warm bad na de vaak eenzame en magere jaren.

Keerzijde is wel dat deze mensen dus emotioneel zeer kwetsbaar zijn. En laat er youtube nu net commentsectie staan onder elk filmpje, waar mensen naar eigen inzicht zo veel dirt mogen uitstorten op een YT'er die ze niet bevalt.

Deze negatieve reacties heb je natuurlijk bij elke publiek platform, maar op YouTube is het in het kwadraat.Want er is geen platform ter wereld waar het contact met je publiek zo groot is als op YouTube.

En dit maakt de vroegere losers kwetsbaar. Vooral ook omdat, in tegenstelling tot bijvoorbeeld een doorgebroken popzanger, er meestal geen begeleiding of warme omgeving is.

 Zoiets als een beroepspsycholoog is nog geen begrip in de wereld van youtube. Evenmin een manager die de stromen geld en aandacht een beetje kanaliseert. Daarom lopen deze toch al kwetsbare mensen het gevaar de plotselinge veranderingen in hun leven niet aan te kunnen.

En dit is wat mij betreft nu echt hét grote probleem op YouTube. Er is op dit moment te veel publiek, geld, en bekendheid voor de fragiele loners om geestelijk goed aan te kunnen. En er is niemand die er voor zorgt dat ze op het rechte pad blijven.

Zoals Enzo Knol ook al zei in het programma 'van der Vorst ziet sterren: 'organisaties die mij uitnodigen voor evenementen zorgen nooit voor genoeg security, omdat ze niet weten hoe groot YouTube is geworden, met als gevolg dat ze vervolgens compleet verrast zijn als ik overlopen wordt door zoveel fans, dat het eng wordt'.

Het wordt tijd dat Youtubers de begeleiding en sturing krijgen die ze nodig hebben. Over de top 10 youtubers maak ik mij geen zorgen zij begonnen namelijk met youtube toen het nog onbekend was, en zijn geleidelijk meegegroeid.

Maar de YT'ers die nu doorbreken, maken een veel snellere groei mee, zij kunnen bijvoorbeeld in een periode van een half jaar opeens miljoenen fans hebben, dát is de echte risicogroep.

Want voor je het weet hebben we gevallen onder hen die het niet aankunnen, en compleet de weg kwijt raken, met mogelijk fatale gevolgen.

Want alleen dan kan youtube blijven wat het voor een groot deel van de Youtubers is: een kans om uit hun sociale isolament te komen, en een goed leven te krijgen. Youtube biedt hen de kans om te passen, gewaardeerd, en zelfs gelukkig te worden

Dat is wat mij betreft de kracht en de schoonheid van Youtube, en iets wat we moeten koesteren.

Elias Marseille 

Reacties

Populaire posts