Je bent gelukkig. Toch?

BEN JE VOOR 100% GELUKKIG?

Nee? Je social media vertellen mij een ander verhaal.

Daar zie ik je alleen maar op feestjes. Lachend op de foto met hordes vrienden. En onder diezelfde selfies staan reacties als: ‘model!’ of ‘ZOOOO KNAPP’.

Geen vuiltje aan de lucht toch? Maar we weten allebei dat dat niet het hele verhaal is. Ook jij twijfelt, Meer dan mensen weten, over jezelf. Als je in de kreukels ligt. Maar ook als je in de spiegel kijkt.
Je ligt vaak in de kreukels op de bank, maar dat zien we nooit.

Die perceptie van jou die we op internet zien is gewoon wie je wil zijn. Maar dat ben je niet. En dat maakt je onzeker.

Begrijp me goed; ik doe er zelf keihard aan mee.
Ook de versie die ik van mezelf op Instagram laat zien, is de mooist mogelijke. Niet per sé de echte versie.

Als je mijn facebook feed door scrolt, dan lijkt het of ik alleen maar leuke dingen doe. Heel veel praat (zit wel een kern van waarheid in). En dat ik altijd ergens ben waar mensen me serieus nemen, en waar ik word gewaardeerd.

Maar de momenten dat ik met mijn handen in het haar over mijn economie zit gebogen.
Die zul je nooit zien.


Dus waar is dat perfecte beeld dat goed voor? Waarom vinden we het nodig om onszelf zo neer te zetten?
Elke keer als jij en ik voor de spiegel staan, en we twijfelen, over onszelf, dan zijn we eigenlijk op zoek naar bevestiging. Bevestiging dat we er goed uitzien, dat mensen ons aardig vinden.

Ik heb het eigenlijk nooit ontbeerd, die bevestiging. Maar je bent toch bang dat je het niet krijgt. En je kunt er ook nooit genoeg van krijgen; je wilt altijd meer.

Kun je bedenken hoe erg mensen die nooit bevestiging krijgen het nodig hebben.

Dus wat doen we? Jij en ik? We promoten onszelf op internet. We zetten onszelf neer. Daar waar iedereen ons kan zien. En als de likes, reacties, de waardering binnenstroomt, dan voelt dat goed. Reacties als: 'jij bent zoo knapp' of: 'wow!' brengen ons de boodschap die we zo ontzettend graag willen hebben. Je bent knap. Je bent aardig. Je mag er zijn. Het voelt meer dan goed. Onze angst. Onze zekerheid. Ze zakken weg.

Maar die voldoening blijft maar voor even. De onzekerheid keert terug. We willen de bevestiging weer terug. Dus posten we weer een foto. Maar dit keer krijgen we misschien wel likes. 

En dan worden we wanhopig. We proberen ons in de volgende foto nóg beter op beeld te krijgen. Want we zijn verslaafd geworden aan de waardering.


En dat is triest. Heel triest.


Dit proces wordt wat mij betreft alleen maar verstrekt door het internet. Sommigen zullen beter tegen het gevaar van de verslaving aan likes kunnen. Maar het beïnvloedt ons allemaal.  En dus niet in goede zin


Elias Marseille

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts