Wat we met z'n allen inleveren


Laatst was ik in Leeuwarden, in een een heuse CD-winkel. Ik was verbaasd dat ze nog bestonden, want in deze tijden van streams en views op YouTube lijkt mij dat best een opgave als winkelier. 

Mijn bezoek aan deze winkel bracht ook nog een nieuw inzicht met zich mee. Want terwijl ik met mijn broertje en zusje ( de een in het bezit van een veelvuldig gebruikt Spotifyaccount, de ander een ware YouTube-addict) door de winkel liep, zag ik dat de het personeel van de winkel slechts bestond uit één persoon: de eigenaar.

Hij had duidelijk oog voor zijn klanten. Iedereen die binnenkwam kreeg een vriendelijke knikje. En hij was eigenlijk tijdens mijn bezoek de hele tijd gezellig met klanten aan het praten over muziek. Een jonge student liet hij zich net zo op zijn gemak voelen als een oudere klant waar hij een tijdje lyrics van Bruce Springsteen mee stond uit te wisselen.

Toen mijn zusje op een gegeven moment een Lp in haar handen had, was hij meteen geïnteresseerd. Dat het inderdaad een mooie plaat was. Of ze nog iets speciaals zocht. Etc, etc. En dat deed hij op een manier die ik niet eens als opdringerig ervoer, maar gewoon als oprechte interesse.

Ik vond het prachtig dat deze man, die duidelijk leeft voor zijn vak, zich staande heeft weten te houden. Want wat er nog wordt verkocht aan CD's en allerlei, wordt ook steeds meer overgenomen door gigantische bedrijven als Bol.com. zij leveren gewoon bij je aan de deur, en binnen één dag. Dat is ook zeker een positieve ontwikkeling.

Maar we leveren er wel iets voor in. Mensen zoals de winkelier die ik in de alinea's hierboven beschreef. Zij raken langzaam maar zeker inkomsten, en op een dag ook hun winkel kwijt aan website's als Bol.com. Dat is de trend, en ik verwacht dat deze door zal zetten.

Maar toch stemt het verdrietig. Want van Bol.com krijg ik geen vriendelijk knikje als ik hun website betreed.

Elias Marseille

Reacties

Populaire posts