Texelse Courant niet objectief over OSG?


Afgelopen week verscheen er in de Texelse Courant een stuk vol met vragen over de huidige situatie van het onderwijs op de OSG. Op Facebook en in de krant nodigde de Texelse Courant alle betrokken burgers uit om ook hun mening te geven over de OSG op Tip Texel. Zelf vinden ze dit een goede manier om het gesprek op gang te brengen. Dat vind ik niet.

Als je de mening van de Texelse gemeenschap correct wilt weergeven, dan moet je niet alleen maar naar de mensen luisteren die hun zegje willen doen over de situatie op de OSG. 

In mijn wiskundeboek, bij het onderdeel statistiek, staat een som die als volgt gaat: ‘Het televisieprogramma ‘altijd wat’ van de NCRV stuurt ruim 700 maatschappelijk actieve priesters een enquête over het celibaat. Is deze steekproef aselect (betekenis: zuiver, willekeurig)? Het antwoord is duidelijk: ‘’De vragenlijst werd gestuurd aan 700 maatschappelijk actieve priesters. Dus de niet-actieve priesters zijn niet in de enquête vertegenwoordigd. De steekproef is niet aselect en ook niet representatief.’’

In het stuk in de TC ontbrak ook hoor en wederhoor. Als de TC tot doel had een globaal stuk over de huidige situatie op de OSG te schrijven, dan is dit mislukt. De schoolleiding werd van alles verweten; waaronder niet optreden toen een kind werd gepest. Naar zeggen van een moeder die verhaal kwam halen op de redactie. Maar de school kreeg niet de kans zichzelf te verdedigen. Die hoort zij wel te krijgen. Punt uit.

De Texelse Courant hoor te weten dat, wanneer je mensen om hun mening vraagt, je altijd de mensen die het hardst schreeuwen het eerste hoort.  (*kuch de schrijver van deze column hoort hier zeker bij *kuch). Op Facebook vroeg een leraar zich terecht af of je op deze manier niet aan stemmingmakerij doet.

Als leerling op de OSG kan ik bevestigen dat de onrust over het onderwijs niet ligt aan het overgrote deel van de leraren.  Zij werken elke dag KEIHARD aan de opleiding van de Texelse jeugd. We weten ook dat die jeugd niet alleen uit lieverdjes bestaat. Geen gemakkelijke taak dus.

Levert dit artikel dan niets positiefs op? Gelukkig wel. Want er zijn veel leerlingen die in grote blokken tekst hun hart uitstorten op Facebook. Dit juich ik van harte toe! De leerlingenraad (waar Jeffrey Eelman en ik de voorzitters van zijn) heeft al deze jongeren uitgenodigd om van hun klachten concrete voorstellen aan de schoolleiding te maken. Want klagen is A. Er vervolgens iets mee doen is B. 

De tijd van klagen is nu wel geweest. Het is nu tijd voor actie.


Elias Marseille 

Reacties

Populaire posts